Specjalista Prawo kanoniczne

mgr lic prawa k Małgorzata Bryła W ramach prowadzonej kancelarii prawno-kanonicznej, świadczymy usługi w zakresie prowadzenia spraw o stwierdzenie nieważności małżeństwa (mylnie używane są terminy unieważnienie ma więcej   www

Prawo kanoniczne – jest to prawo obowiązujące w Kościele katolickim. Nazwa pochodzi od słowa kanon, wywodzącego się z języka greckiego (kanones), oznaczającego dosłownie sznur ciesielski, a w przenośni prawidło, normę, wzorzec, którym określa się podstawową jednostkę redakcyjną kościelnych aktów prawnych. Pierwotnie prawo kanoniczne tworzyły właśnie zbiory kanonów. Mimo, iż były i są stosowane również inne formy redakcji przepisów, przyjęła się nazwa: prawo kanoniczne. Aby odróżnić dwa porządki prawne świecki i kościelny, przepisy świeckie oznaczano: nomoi, słowem pochodzącym z języka greckiego.
Prawo kanoniczne oznacza również dyscyplinę naukową, której przedmiotem badań są normy prawne należące do systemu prawa kanonicznego.
Akty prawne zawierające zasadniczy fundament prawa kanonicznego Kościoła katolickiego mają wspólną nazwę Kodeksu prawa kanonicznego. Za pierwszy kodeks prawa kanonicznego uznaje się kodeks promulgowany 27 maja 1917 roku przez papieża Benedykta XV bullą „Providentissima Mater Ecclesia”, który wszedł w życie 19 maja 1918r. Dotyczy on zarówno dyscypliny w Kościele łacińskim jak i w Kościołach wschodnich uznających prymat Biskupa Rzymu. Kodeks ten utracił moc obowiązującą w wyniku wejścia w życie kodeksu prawa kanonicznego promulgowanego 25 stycznia 1983r. przez papieża Jana Pawła II konstytucją apostolską „Sacrae disciplinae leges”, a który wszedł w życie 1 października 1991 r. Kodeks ten jest podstawowym dokumentem ustawodawczym Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego. Kodeks nie jest jedynym obowiązującym źródłem prawa kanonicznego.
Źródłem istnienia prawa kanonicznego jest:
1. Prawo boże. Jest ono niezmienne pod groźbą utracenia własnej tożsamości. Stanowią je:
- Prawo naturalne, które wywodzi się z natury człowieka,
- Prawo pozytywne, tzn. zespół norm, które dane zostały od Boga w postaci
naturalnego objawienia. Są to:
- Stary Testament (zawiera normy sądownicze i obyczajowe),
- Nowy Testament (tzn. nauczanie Chrystusa, ustanowienie kościoła, zasady
funkcjonowania, ustanowienie sposobu rządzenia).
2. Prawo stanowione przez Kościół. Obejmuje ono:
- prawo papieskie (stanowione przez papieża)
- prawo soborowe (stanowione przez sobór – Kolegium Biskupów )
- prawo stanowione przez dykasterię kurii rzymskiej.